5 . نصرت اردبيلى ( ف 1272 ق ) زندگينامه ميرزا نصر اللّه ( نصرت ) اردبيلى از شعراى سده سيزدهم هجرى و با محمد شاه قاجار معاصر بوده است . زادگاهش اردبيل بوده و در اوان جوانى براى تحصيل علوم متعارف زمان خود عازم اصفهان مىشود . مرحوم سيد احمد ديوان بيگى شيرازى در شرح احوال وى آورده است : « . . . بعد ميل تصوف نموده و خدمت مرحوم حاجى محمد حسين بن شيخ زين العابدين ملقب به حسينعلى شاه مشرف شده خدمت كرد . . . . بعد از رسيدن به رتبه شيخى و قابل ارشاد شدن به امر ايشان به آذربايجان رفت كه با مرحوم مبرور عباس ميرزاى وليعهد راه رود و ضمنا خدمت مرحوم محمد شاه رسد و اخبار مژده سلطنت دهد چنان چه در حق مرحوم حاجى زين العابدين شروانى ( مستعلى شاه ) هم اين حرف جارى است . بالجمله پس از تحصيل علوم ظاهر و باطن مشغول امر دنيا شد اما تارك طريقه فقه نبود . همان وقت هم ظاهرا ارشاد و دستگيرى مىنمود و با فقرا و درويشان بر خلاف امرا و بزرگان فروتنى مىكرد . چون جمعى از فقرا مژده سلطنت به مرحوم مبرور محمد شاه داده و ظاهرا هم محمد شاه به قاطبه اين سلسله ارادت مىورزيد و همه را به مناصب عاليه و مقامات بلند مىرسانيد - چنان چه به همين سبب وزارت را به مرحوم حاجى ميرزا آقاسى داد - ايشان هم لقب و منصب « صدر الممالكى » و وزارت صدارت يافتند و بودند . وى پس از درگذشت محمد شاه ، و وقايع بعد از آن ، به كرمانشاه و سپس به عتبات عاليات رفت . مقبرهء وى در نجف اشرف ، در كنار پير طريق و مرشدش ، حاجى محمد حسين است . « 1 » سبك شعرى در آثار معدودى كه از ( نصرت ) اردبيلى باقى مانده شيوه بيانى و شگرد كلامى سبك عراقى ديده مىشود و پيداست كه داراى طبع وقادى بوده و بر لطيفه‌هاى ادبى و آرايه‌هاى لفظى و معنوى وقوف داشته است .

--> ( 1 ) . حديقة الشعراء ، سيد احمد ديوان بيگى شيرازى ، به تصحيح و تحشيه دكتر عبد الحسين نوايى ، ج 3 ، ص 1889 و 1890 .